ถ้าเดินทางด้วยเครื่องบินกันบ่อยๆคงรู้ดีนะครับว่าเรามักจะเจอท่านผู้โดยสารที่น่ารำคาญที่สุด และมันก็มีหลายรูปแบบด้วย สงสารคุณแอร์กี่ที่ต้องทำหน้ายิ้มๆ แต่บริการผู้โดยสารที่กวนประสาทมากมาย ก็พอจะสรุปได้ว่ามีผู้โดยสารแบบไหนที่น่ารำคาญ ทั้งจากประสบการณ์ตรง และจากคำบอกเล่าของเหล่าเพื่อนสาวที่เป็นแอร์กันนะครับ (มีเพื่อนเป็นแอร์มากกว่า 10 คน มันไปทำอาชีพนี้กันหมดแล้ว …)

1. มนุษย์ห้องน้ำ
สัญญาณรัดเข็มขัดดับปุ๊ป พวกนี้ก็เด้งปั๊บบบ นัยว่าอั้นมาตั้งแต่ตรวจพาสปอด จริงๆมันก็ห้ามไม่ได้ใช่ไหมละว่าคุณจะปวดฉี่ปวดขี้กันตอนไหน แต่ก่อนขึ้นเครื่องทำไมผมวิ่งไปห้องน้ำสำรวจความเรียบร้อยของกระเพาะปัสสาวะทุกครั้ง เพราะว่าไม่อยากขึ้นไปแล้วปวดขึ้นมาทันที การลุกเดินบนเครื่องไม่ใช่เรื่องสนุกนะครับ แต่เขาเหล่านี้สามารถ ก็ไปห้ามเค้าไม่ได้หรอกครับ แต่บางคนลุกมาเข้าห้องน้ำสามครั้งในเส้นทางกรุงเทพฯ ภูเก็ต … ถี่จริงๆ เวลาเค้าจะเดินไปห้องน้ำเค้าก็จะต้องเบียดคนที่นั่งข้างๆด้วยสินะ … ไม่สงสารเราบ้าง


2. มนุษย์กระแทก
นึกว่าตัวเองอยู่ในโรงหนังซะงั้นแหละ แต่พวกนี้ชอบกระแทกเบาะครับ กระแทกอยู่ได้ บางทีต้องหันไปมองหน่อยว่าที่นั่งมันแคบหรือว่าคนมันตัวใหญ่กันแน่ แต่ก็สงสารบางคนที่ตัวใหญ่ ตัวยาว นั่งแล้วเข่าชนเบาะนะครับ อันนี้พอให้อภัย แต่ถ้าเป็นพวกนั่งดิ้นไปดิ้นมาก็กรุณาเถอะ อย่ามากระแทกบ่อยๆ มันเสียวตูดดดดด
3. มนุษย์ช่างพูด
ขึ้นเครื่องบินแล้วไม่มีใครห้ามพูดหรอกครับ ผมเองก็พูดกับคนข้างๆ แต่พวกที่พูดแบบ … พยายามให้คนอื่นได้ยิน (ตั้งใจหรือเปล่านะ) นี่มันน่ารำคาญครับ เราสามารถพูดในระดับเสียงที่พอเข้าใจกันได้สองคนครับ ไม่เห็นจำเป็นต้องเผื่อแผ่ไปให้คนรอบข้างเลย วันนั้นเป็น Flight ฮ่องกง ครับ คุณลุงข้างหลังถอยไปสามแถว พูดดังมากกกก ขนาดแทรกผ่านเสียงเครื่องยนต์มาได้ถือว่าดังระดับที่ต้องเวรคืนที่ดินกันเลย แล้วเนื้อหาก็คือ เค้ารู้จักคนใหญ่คนโต ก็เลยพูดๆๆๆ อยู่ได้


4. มนุษย์ช่างขอ
ขอสิ่งที่เราควรได้ในบริการไม่ผิดครับ แต่ขอมากกว่าความต้องการนี่ …. เพื่อนเคยเล่าว่าเจออีลูกช่างขอครับ เพื่อนทำงานให้สายการบินตะวันออกกลางที่หรูหราแห่งหนึ่ง บนเครื่องนั้นปกติเธอจะไม่พูดไทย แต่ถ้ามีเส้นทางบินผ่าน กทม ไปที่อื่น เธอก็พูดไทยกับผู้โดยสารได้ ทีนี้มีคุณน้าคนหนึ่งนั่งมาด้วย พอเธอเห็นเพื่อนผมเป็นคนไทยเท่านั้นแหละ เธอปฎิบัติการล่าสมบัติทันทีครับ
“น้องคะ คนไทยหรือคะ สวยนะคะ ….. พี่ขอของเล่นให้ลูกได้ไหม”
เพื่อนผมก็ใจดีครับ ได้ค่ะ เดี๋ยวเอามาให้นะคะ พอเอามาให้สักพัก คุณน้าเริ่มขอถี่


“พี่ขอไพ่ได้ไหมคะ… พี่ขอไวน์ (ล่อไวน์เลยเว้ย) ขวดนึงได้ไหมคะ พี่ขอเหล้าขวดเล็กๆได้ไหมคะ อ้อมีโค้กขวดแปลกๆพี่ขอไปด้วยแล้วกัน”


เพื่อนผมก็ให้เท่าที่ให้ได้แหละครับ อย่างของเล่นเด็กนี่คงไม่โหลดมาเยอะแยะหรอก หมดก็หมดกัน ไพ่ก็ไม่มีแล้ว เดินกลับมาบอกคุณน้าว่าหมดแล้ว คุณน้าเธอกลับต่อว่าเพื่อนผมว่างก ไม่บริการคนไทย อ้าวววว คุณน้านี่วอนโดนตบเสียแล้ว
เรื่องช่างขอเนี่ยมันมีให้เล่าเยอะครับ แล้วบางทีคุณแอร์กี่เธอก็ไม่ได้อยากให้หรอก เพราะอะไรรู้ไหมครับ พอคุณน้าคนเมื่อกี้ได้ของเล่นไปแล้ว ผู้โดยสารรอบข้างต่างมองด้วยความอิจฉา ทันใดนั้นเกิดอาการขอของเล่นให้ลูกเป็นโรคระบาดครับ พอหมด หรือไม่มีแบบที่อยากได้ เกิดอาการตบตีแย่งชิงกันในหมู่เด็กๆอีก เห้อ….
ผมเคยขึ้นการบินไทยครับ แล้วเจอเพื่อนเป็นแอร์ในเที่ยวบินนั้น ด้วยความปากไวผมบอกว่า แก.. ชั้นขอขนมกลับบ้าน จริงๆผมพูดเล่นนะครับ จะแซวมันว่าผมจะเอาขนมไปขายต่อซะหน่อย ไม่กี่นาทีต่อมา ชีเดินมาแล้วยกขนมมาให้ 4 ชุด เอ่มมม … นี่ก็ใจดีไปแล้ว ผมเลยขอถุงใส่เพิ่มซะเลย อ้าวว กูก็ขอเว้ย


5. กุมารทอง
อย่าตกใจครับไม่ใช่เรื่องผีแต่อย่างใด แต่ผมมักจะเจอกุมารทองในเที่ยวบินบ่อยๆ ใครนะช่างปล่อยลูกหลานให้วิ่งเล่นในเครื่องบิน มันอันตรายนะครับ ทุกอย่างบนเครื่องบินมันอันตรายได้ทั้งนั้น หากลูกคุณวิ่งเล่นอยู่แล้วเกิดเทอบูแล้นขึ้นมา ลูกคุณอาจจะลอยตีลังกา 360 องศาแล้วไปตกอยู่ที่รถเข็นก็ได้ครับ
ที่บอกว่ากุมารทองเพราะอะไรน่ะเหรอ เคยไหมครับ นั่งบนเครื่องบิน หลับตา ได้ยินเสียงคนวิ่งผ่านแขนไป ฉับ ฉับ ฉับ ลืมตาขึ้นมาอีกที หายไปแล้ว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! โอวววววว กุมารทอง


6. มนุษย์สี่คูณร้อย
เราจะพบชนกลุ่มนี้ได้ที่หน้า gate ขึ้นเครื่อง ดูง่ายมากครับ พวกนี้จะนั่งหน้าๆ พอสนามบินประกาศให้ขึ้นเครื่องได้ คุณจะเห็นคุณๆพวกนี้ วิ่งเหมือนจะไปซื้อของลดราคา แต่ไปต่อแถวก่อนใครเพื่อน ไม่ว่าจะได้นั่งตรงไหน เธอจะต้องขึ้นก่อนให้ได้ แล้วนรกมากๆ ถ้าคุณไปขึ้นแอร์เอเชีย เพราะคุณๆพวกนี้จะไม่ไว้หน้าคุณเลยครับ ถ้าเหยียบคุณแล้ววิ่งไปต่อแถวก่อนใครได้ เค้าก็จะทำ บางทีขึ้นการบินไทยระบุที่นั่งชัดเจน คุณป้า 4×100 พวกนี้ก็ยังต้องขึ้นก่อนให้ได้ (ผมไม่สนเท่าไหร่ เพราะเข้าเลือกที่นั่งด้วยตัวเองเสมอ) หลังจากเครื่องจอดแล้ว แต่ยังไม่ถึง gate คุณป้าพวกนี้ก็ปลดเข็มขัด เตรียมหยิบของแล้ว แล้วจะต้องออกไปก่อนเสมอ ผมก็เลยเซ็งๆกับป้าๆ พวกนี้ครับ ไม่รู้จะแข่งอะไรกัน …


จริงๆผมมีเรื่องเล่าจากเครื่องบินเยอะมากครับ ผมมีเพื่อนเป็นแอร์กี่หลายคนเลย มีเรื่องทั้งดีและไม่ดี ไว้จะไปเม้าท์แล้วเอามาเล่าให้ฟังอีกครับ แต่อยากให้เข้าใจว่าทำไมเครื่องบินถึงให้เรารัดเข็มขัดตลอดเวลาที่นั่งอยู่ เพราะว่าเครื่องสามารถสั่นอย่างรุนแรงได้ทุกเมื่อครับ หรือถ้าลงจอดแล้วทำไมยังไม่ให้ปลด ก็เพราะว่าอุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้ตลอด ถ้าจำกันได้ไม่นานมานี้สายการบินหนึ่ง ล้อหน้าหัก ขณะที่จอดที่หน้า gate แล้ว ลองคิดดูสิครับหากคุณนั่งอยู่แต่ไม่รัดเข็ดขัดตอนล้อหน้ามันหัก คุณอาจจะเด้งไปมาในเบาะตัวเองก็ได้ครับ ปลอดภัยไว้ก่อนนะครับ